Ik ben lesbisch, mijn verhaal

Hoe ik ontdekte dat ik lesbisch ben

Mijn naam is Mirthe Bij de Vaate en ik woon in Zierikzee (Zeeland). Hier woon ik samen met mijn vriendin en haar twee zoontjes (mijn bonuskindjes). Ook hebben we twee poezen, Coco en Tobi. Ik ben 26 jaar oud en weet nu ongeveer 6 jaar dat ik lesbisch ben.

Ik ben opgegroeid in Nieuwerkerk een dorpje dichtbij Zierikzee. Hier ging ik naar de christelijke basisschool en ik ging elke zondag twee keer naar de kerk. Na de basisschool ging ik naar een reformatorische middelbare school. Dat ik misschien lesbisch zou kunnen zijn, dat was nog nooit door mijn gedachten gegaan. Natuurlijk niet. Ik zou later gaan trouwen met een man, kinderen krijgen en ik zag het wel zitten om huismoeder te worden.

Op de middelbare school, ik was ongeveer 16 jaar oud, kreeg ik bij maatschappijleer les over homoseksualiteit. Er werd verteld dat je wel homo mag zijn, maar niet homo mag doen. Dat betekent: je mag geen relatie aangaan met iemand van hetzelfde geslacht. Daar was ik het totaal niet mee eens, maar dat zei ik maar niet. Voor het eerst dacht ik bij mezelf, zou ik lesbisch kunnen zijn? Dat leek me niet echt leuk en ook erg ingewikkeld met het oog op mijn toekomstbeeld. Ondanks dat ik nog nooit verliefd was geweest op een jongen bleef ik in de overtuiging dat ik op een dag wel een leuke jongen tegen zou komen.

Maar die dag liet lang op zich wachten. Sterker nog die dag is niet gekomen en zal ook nooit meer komen. Tijdens mijn afstudeerstage van de opleiding Social Work kwam ik mijn huidige vriendin tegen. Een erg leuke, mooie, gezellige, grappige vrouw. Nog nooit was ik iemand tegengekomen met wie ik zo snel zo’n goede band had. Uren konden we met elkaar praten, er kwam geen eind aan. En ja, het was vreselijk als we weer naar huis moesten, want dan zou het weer twee of drie dagen duren voor ik haar weer zou zien. Maar dat is toch normaal als je collega’s bent?

Ja geloof het of niet, we hadden nog niet door dat we verliefd op elkaar waren. Langzaam maar zeker ging er bij ons allebei een lampje branden, ben ik nu verliefd op een vrouw? Ja, het was echt zo. We kregen een relatie en we hielden ongelofelijk veel van elkaar (spoiler alert: nu nog steeds).

Helaas was het toen niet gelijk koek en ei allemaal. We kwamen in een erg ingewikkelde situatie terecht. Daarnaast hadden/hebben we ook nog te maken met een gelovige omgeving, waarvan veel mensen in meer of mindere mate moeite hebben met een relatie tussen twee vrouwen.

We zijn eruit gekomen. Ik ben blij dat ik lesbisch ben. Ik zou me geen ander leven voor kunnen stellen. Het is lang niet altijd makkelijk. Maar dit is het leven dat bij mij past.